Internetmisbruik voorkomen en tegengaan is een taak van de internetgebruiker zelf en van de overheid. De rol van providers is zeer beperkt: "access providers" doen niets anders dan informatie doorgeven en zijn niet aansprakelijk voor die informatie; "hosting providers", die ook diensten verlenen, zijn evenmin aansprakelijk, maar wel op voorwaarde dat de eventuele "foute" informatie onmiddellijk van de site verwijderen. (zie:
http://www.iusmentis.com/aansprakelijkheid/providers/)
De overheid werkt enerzijds aan preventie van internetcriminaliteit en anderzijds aan de vervolging ervan.
In het kader van preventie is in de zomer van 2009 de campagne "Veilig internetten" gestart (2e bron; voor veilig internetten zie ook: http://www.surfsafe.nl/).
Om de burger in de gelegenheid te stellen geconstateerde internetcriminaliteit te melden is het "Meldpunt Cybercrime" geopend, waar on-line aangifte kan worden gedaan (de 1e bron is een site waar u kunt doorklikken naar diverse onderwerpen die te maken hebben met cybercrime).
Voor een actieve opsporing van strafbare feiten wordt de overheid bijgestaan door het Computer Emergency Response Team (zie: http://www.govcert.nl/)
Ook is in het Wetboek van Strafrecht een Wet computercriminaliteit opgenomen (3e bron).
Toch is er ook kritiek op het overheidsbeleid op het gebied van internetcriminaliteit (zie de site:
http://www.nu.nl/internet/2111780/overheid-schiet-tekort-in-aanpak-cybercrime.html)
De politie kijkt mee, en allerlei anderen kijken mee. Maar als u een misdrijf denkt te zien op internet dan moet u daar zelf aangifte van doen.
Wat in China onwettig is, is hier heel gewoon, landsgrenzen zijn op internet niet zo makkelijk te verdedigen. DE overheid moet zich, volgens de meeste betrokkenen, niet met dit soort zaken bemoeien. Internet is vrij en dat zou zo moeten blijven.
De ICAN houdt toezicht op de gang van zaken,
