Het woord Atheïsme komt van het Grieks: het voorvoegsel 'α' (a) betekent 'niet' en het woord 'θεος' (theos) betekent 'god' of 'godheid'.
Atheïsme kan men (ruim) omschrijven als: afwezigheid van geloof in één of meerdere goden. Bij het hanteren van deze omschrijving is atheïsme ouder dan het geloof in goden. Primitieve volken hadden wel religieus besef maar kenden geen persoonlijke God.
In de oudheid waren er al Atheïsten.
Het huidige atheïsme vindt zijn oorsprong in de Verlichting, eind 18e eeuw.
Dat was een tijd in de geschiedenis waarin rationalisten een geloof in géén goddelijke of bovennatuurlijke macht hebben ontwikkeld. Het denken over de natuur, de mens en de maatschappij maakt zich los van het religieus denken van het Christendom.
Pas na de Verlichting verspreidde zich op grote schaal het idee van de in vrijheid geboren mens, die het bestaan van goden durfde te ontkennen. Van de opbloei van wetenschap en cultuur die daar het gevolg van was, profiteren we nog steeds, en steeds meer.
Vooral Freud, Sartre, Nietzsche en Marx hebben veel invloed gehad op de moderne atheïsten.
Atheïsme is gebaseerd op logica, in tegenstelling tot het geloven in een god.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen het zachte atheïsme en het harde atheïsme. Het zachte atheïsme wordt gedefinieerd als "atheïsten geloven niet dat goden bestaan". Het harde atheïsme wordt uitgelegd als "atheïsten geloven dat goden niet bestaan".
Atheïsten wachten niet af wat voor plannen een god heeft met de wereld. Zij nemen zelf verantwoordelijkheid, de toekomst van de wereld ligt in eigen handen.
Atheïsten geloven in één enkel en eindig leven, daarom nemen ze zelf verantwoordelijkheid voor hun daden in het hier en nu.
28-11-2009
|
ibi.bibliotheek.nl
