Veengrond is een bodemtype waarbij de grond tot een diepte van 80 cm uit veen en plantaardigachtig materiaal bestaat. Veengrond komt logischerwijs voor op een veenbodem, maar in Nederland ook op klei-op-veen.
Er bestaan twee hoofdsoorten veen, laagveen en hoogveen.
Hoogveen heeft als belangrijkste kenmerk dat het onstaan is onder invloed van regenwater. Hoogveen is afgezet in het Holoceen, grotendeels tijdens de Formatie van Griendtsveen. Het komt in onontgonnen vorm in Nederland niet zo veel meer voor, omdat een zeer groot deel is afgegraven, de ontstane grond noemen we dalgrond.
Een belangrijke hoogveenvormer is veenmos (sphagnum spec.) dat grote hoeveelheden water in zich op kan nemen en in opgezwollen toestand voor meer dan 90 procent uit water kan bestaan. Bovendien kan het goed in zure omstandigheden groeien die ontstaan doordat regenwater uit zichzelf al lichtelijk zuur en niet gebufferd is. Veen dat voornamelijk door veenmos gevormd is wordt ook veenmosveen genoemd.
Laagveen heeft daarentegen als belangrijkste kenmerk dat het veen onder invloed van het grondwater onstaan is. Laagveenafzettingen wordt ook wel hollandveen genoemd. Laagveen is afgezet in het Holoceen, tijdens de westlandformatie.
25-02-2009
|
ibi.bibliotheek.nl
