Ballonnen, in welke vorm ook, bestaan al vele honderden jaren.
De Azteken waren de eerste mensen in de geschiedenis die uit de darmen van de katten een bol maakten om aan de goden te offeren.
De darmen werden zorgvuldig gereinigd, binnenste buiten gekeerd en met een speciale draad genaaid waarvan de plantaardige de belangrijkste eigenschap was dat het aan zichzelf vast kleefde na drogen in de zon een bijna luchtdichte afsluiting ontstond.
De ingewanden werden vervolgens gedraaid en er werd lucht in geblazen.
Vroeger (in de Middeleeuwen) werd de blaas van een dier opgeblazen en ontstond er een natuurlijke ballon. Bij sommige stammen in Afrikaanse landen gebeurt dit nog wel.

De eerste rubberen ballonnen zijn gemaakt door professor Michael Faraday in 1824 voor gebruik in zijn experimenten met waterstof bij de Royal Institution in Londen.

Maar de ballon zoals wij die kennen, werd ontdekt in Nieuw Engeland in 1929.
Een scheikundige, Niels Tillotson was bezig een binnenband te ontdekken van een nieuw
product -latex genaamd-.
Hij tekende een kattenkop op een stuk karton en doopte dat in vloeibare latex. Nadat
het droog was haalde hij het karton eruit en blies het op.
Hij had toen een opgeblazen kattenkop compleet met oren. Hij maakte er ongeveer 2000 en verkocht deze op straat in Boston