Er bestaan geen uiterlijke kenmerken voor mensen van adel. Er bestaat wel een zegswijze 'blauw bloed hebben' in de betekenis 'van adel zijn'. Op de site van het Genootschap Onze Taal staat het volgende over deze zegswijze :
Vermoedelijk is de uitdrukking via het Engelse blue blood in de negentiende eeuw in het Nederlands terechtgekomen. De Engelse online-encyclopedie Wikipedia meldt dat blauw bloed in heel Noord-Europa gebruikt werd om mensen uit de hogere klassen mee aan te duiden. Doordat zij niet buiten werkten, werd hun huid niet gebruind door de zon en bleef de blauwachtige kleur van hun aderen duidelijk zichtbaar door de huid heen. Dit verhaal wordt echter nergens anders vermeld. Een andere verklaring die volgens de Engelse Wikipedia de ronde doet, is dat de rijke adel vaak leed aan de ziekte argyrie ('zilververgiftiging'), die een blauwgrijze huid veroorzaakt. De rijken zouden deze aandoening oplopen doordat ze zilver binnenkregen via hun zilveren bestek en borden. Dit is echter onwaarschijnlijk, omdat maar weinig edelen zilveren tafelgerei hadden.
Je kan mensen van adel aan hun achternaam herkennen. Op internet staat een lijst met achternamen van het Filatieregister van de Hoge Raad van Adel in Den Haag, het formele register van de Nederlandse Adel.
