Volgens Milieucentraal zijn afwasmiddelen voor de vuile vaat goed afbreekbaar in het milieu. De milieubelasting van afwasmiddelen zit daarom vooral in het gebruik: hoe minder afwasmiddel u gebruikt, des te minder afvalwater en verpakkingsafval er ontstaat. Dat geldt voor vaatwassers en afwas met de hand.
Belangrijke bestanddelen van veel schoonmaakmiddelen zijn de was- en oppervlakteactieve stoffen, die het vuil oplossen. Vroeger was dit zeep, gemaakt van plantaardige of dierlijke vetten en oliën. In de jaren '50 is zeep verdrongen door synthetische zepen (tensiden), met aardolie als grondstof. Synthetische tensiden breken over het algemeen langzamer en soms niet volledig af. Ook kunnen ze verontreinigd zijn.
Er zijn ook plantaardige tensiden, meestal met kokos- of palmolie als grondstof. Deze zijn over het algemeen beter afbreekbaar en minder verontreinigd dan aardolie-tensiden. De milieubelasting is vergelijkbaar met die van zeep. Nieuw zijn de suikertensiden, geheel uit plantaardige grondstoffen gemaakt en zeer goed afbreekbaar. Voor de wasactieve stoffen is wettelijk bepaald dat ze voor 80 of 90 procent afbreekbaar moeten zijn. Daar doelen de fabrikanten op als ze beweren dat hun product 'biologisch afbreekbaar' is. Maar een volledige afbraak is wettelijk niet vereist.
Op de site van het Waterschap Groot Salland kan je vragen en antwoorden lezen over afvalwater.
