Hoewel er diverse films die het thema uit 'Catcher in the rye' gebruiken is het boek van Salinger nooit verfilmd. De auteur, die sinds 1965 niet meer publiceerde, was tijdens zijn zeer huiverachtig tegen iedereen die hem te dicht benaderde of plannen koesterde met zijn oeuvre. Hij weigerde Steven Spielberg de rechten voor een verfilming van Catcher in the rye en klaagde vlak voor zijn dood nog iemand aan die een vervolg op Catcher wilde publiceren. Op deze manier hield hij diverse verfilmingen of toneelversies van zijn werk tegen na slechte ervaringen met Hollywood in het begin van zijn carriere :
In the early 1940s, Salinger had confided in a letter to Whit Burnett that he was eager to sell the film rights to some of his stories in order to achieve financial security. According to Ian Hamilton, Salinger was disappointed when "rumblings from Hollywood" over his 1943 short story "The Varioni Brothers" came to nothing. Therefore he immediately agreed when, in mid-1948, independent film producer Samuel Goldwyn offered to buy the film rights to his short story "Uncle Wiggily in Connecticut". Though Salinger sold his story with the hope—in the words of his agent Dorothy Olding—that it "would make a good movie", the film version of "Wiggily" was lambasted by critics upon its release in 1949. Renamed My Foolish Heart and starring Dana Andrews and Susan Hayward, the melodramatic film departed to such an extent from Salinger's story that Goldwyn biographer A. Scott Berg referred to it as a "bastardization". As a result of this experience, Salinger never again permitted film adaptations to be made from his work.
In IMDB bestaat wel een film met dezelfde titel, een film van 75 minuten met alleen een blauw scherm in beeld.
